Het Lesbisch Moment
Mijn vriendin en ik hebben regelmatig een lesbisch moment. Wij gaan bijna elke week uit eten en als we dan noodgewongen buiten moeten gaan roken doen we dat heel innig. In omhelzing.
In de zomer is dat iets leuker dan des winters want dan kunnen we gezellig op een rotanzeteltje verstrengeld een marlboro verorberen. In tegenstelling tot bij -5 wanneer het een vluggertje is, rechtstaand met de armen om elkanders lijf, vief nicotine inhalerend om geen bevriezing te riskeren.
Zo innig verstrengeld dat we telkens aan bedienende obers moeten uitleggen dat we gewoon ons wekelijks moment hebben en dat haar man echt geen versiering is maar een Rechtmatige Echtgenoot.
Die man van haar vindt dat niet erg. Dat wij wekelijks zeer innig zijn. Integendeel. Alhoewel hij weet dat we er mee lachen met dat lesbisch moment van ons -een zeer welgemeende pose maar toch steeds platonisch – zegt hij altijd: als ge dat ooit doet, wil ik er bij zijn.
En dat, beste mensen, is de ultieme natte droom van elke man. En wij kunnen het weten want wij hebben het geënqueteerd. Elke man wil getuige zijn van Een Lesbische Actie. En dan ook nog deelnemen ergens. Het is maar dat u het weet. Als u nog es een cadeautje moet verzinnen voor een verjaardag of zo.
Als u het niet gelooft, doet u ook maar eens een poll onder uw mannelijke kennissenkring. Geen enkele die geen vunzig stralende blik gaat krijgen bij het gedacht alleen al.
Wij houden het platonisch maar dat wil niet zeggen dat u niet tot actie mag overgaan! Met de zegen van Jutblogt!
Nvdr: We wilden er zelfs een wedstrijd aan koppelen, maar niemand van de medewerkers voelde zich geroepen om IRL natte dromen waar te maken. Sorry.
