Gisteren viel onze energiefactuur in de bus. Eén blik op het bedrag in debet was voldoende om het prompt warm te krijgen. Van ‘t verschieten, meer bepaald. Onze maandelijkse bijdrage werd zomaar eventjes verdubbeld, op basis van ons vastgestelde aardgasverbruik. En dat terwijl dat verbruik beduidend làger lag dan het jaar tevoren. Begrijpe wie kan.
Hoog tijd voor actie, dus. En zodoende zal deze familie vanaf nu dagelijks dikketruiendag houden. De verwarming gaat zelfs geen graadje lager, maar overdag carrément af.

Evenwel, ik ben een echte koukleum. Eén die helaas ook vaak thuis aan de pc werkt. En dus bevriest. Bijgevolg moet ik op zoek naar tips om mij warm te houden.

Ik had daarbij zelf al gedacht aan:

• Handschoenen, weliswaar zonder vingers, voor het typen.
• Geitenwollensokken
• Twee paar geitenwollensokken, misschien.
• Een dammarreke
• Dito lange onderbroek
• Man tussen de middag naar huis sommeren voor een stomend hete vrijpartij
• Dan wel eerst bovengenoemde vestimentaire stukken uit, anders wordt het eerder een koude douche.
• Trappenlopen.
• Misschien trappenlopen combineren met de stomende sex?
• Een hete film tijdens de koffiepauze? Een lachstuip is tenslotte ook een inspanning, ergo verwarmt.
• Misschien levert de film inspiratie voor de vrijpartij?
• Ik denk het niet, eigenlijk.
• Al die halsbrekende toeren met geschoren poezen…
• Misschien moet ik mij maar beter helemaal niet meer epileren, een warme vacht kweken helpt ook tegen de kou.
• Kijk maar naar de dieren, tenslotte.
• Alhoewel, sex met een pelsje lijkt me ook niet echt hot
• Hmpf, hoe kwam ik net van sex bij dieren terecht?

Volgende keer: voor u in vuur en vlam gezet.

Ons Hetty moest gisteren plotsklaps weg
Fitnessen samen met haar vriendin Meg
Ik dacht ‘ha, de kat van huis, wat een mooie kans’
En belde prompt Kelly en Betty en Hans

We reden, snel, en langst verlaten wegen
Hans was zat en stoefte over zijn Degen
Kelly en Betty giechelden voor mij
Als ‘t vrouwke weg is, dan bennekik blij

Het motel heette ‘Zomergast’
Ze hebben mij zooo verrast
Er was champagne, en dus de blote wijven
en den Hans die ni van mijn lijf kon blijven

Daarna snelsnel weer naar huis, voor Hetty er zou zijn
Ze had niks door, het naïef konijn
Ze had blosjes op de wangen, van de step en de bbb
We zijn toch zoooo gelukkig, wij getwee.

Ik heb een man en twee minnaars. En als u dacht dat dàt verdorven is, dan zit u goed fout. Want ik ga u het ultiemste staaltje der verdorvenheid vertellen.
Laat ons zeggen…een blauwe maandag.

Des middags krijg ik een uitnodiging van Minnaar 1 om te lunchen. Onverwacht, zoals alles met Minnaar 1 onverwacht is. Minnaar 1 is mijn passionele, lichamelijke, vurige verhouding. Minnaar 1 hoeft maar een slokje te nemen van iets platonisch als een fruitsapje en ik wil hem ter plekke bespringen. Een gewone rustige lunch met Minnaar 1 is een utopie. Een lunch met Minnaar 1 is sex, pure zuivere sex. In de toiletten van het restaurant. Hard en stevig, met zuigen en slurpen en tegen de muur aanknallen.
Rood en bezweet verlaten we het lunchplekje.

Des avonds staat een afspraak met Minnaar 2 op de agenda. Gezellig een glaasje drinken. Minnaar 2 is de prater, de denker, de filosoof. Minnaar 2 weet me met zijn verstand te binden, zijn woorden raken mijn hersens, zijn redeneringen mijn lijf, ze wikkelen zich om mij heen en maken me slap en weerloos. En hoewel ik mezelf van tevoren streng had toegsproken – géén sex, mijn beste, twee op één dag is van het goede teveel – geef ik me over in een portie deinende, trage, lome sex.

Des nachts lig ik naast mijn man. Mijn man is de doener, de lacher, de zeveraar, de lieverd. Staat nooit stil. Mijn man brengt ook mij altijd in beweging. En zo ook nu. Hij reikt naar me, en ik kan me niet verzetten. Liefdevolle, bekende, dynamische sex. Thuiskomen.

Verdorven, nietwaar? Drie verschillende mannen hebben op één dag? En slecht, heel slecht. Fout ook. Schuldgevoel alom, zeker. Schandalig. Maar toch ook een ietsiepietsie….euhm…pikant.

-Myra-

Zo discreet mogelijk “joepie, joepie, joepie” roepen door je gsm terwijl je op restaurant zit aan een tafel vol zakenrelaties, als je jongste belt om te zeggen dat hij op het potje geplast heeft.

Straffe verhalen kennen altijd een goed einde.

Vandaag kreeg ik telefoon van een goeie vriend die iemand kende die iemand kende die Playboy kende. U weet hoe dat gaat. Netwerking heet dat tegenwoordig.

Playboy zou verwikkeld zijn geweest in een turbulente relatie met een vrouw, meer nog: ze hadden twee kinderen samen. Haar beroep -wat ik geheim hou, ik wil geen problemen- zorgde voor veel ruzies in huisje weltevree. Tijdens een woelig gevecht komt het koppel terecht in de keuken van de onderburen. Hij neemt een keukenmes en steekt haar koelbloedig dood. Hun bloedjes van kinderen zitten een verdieping hoger.

Geef nu toe. Hoe groot is de kans dat een man, die ik nauwelijks ken, naar MIJN café komt? En hoe groot is de kans dat die een enkelband om heeft? En hoe groot is de kans dat die een zwaar delict op zijn kerfstok heeft? En hoe groot is de kans dat dat ook nog eens moord is geweest? NIHIL. Ik ga een glas wijn drinken.

Ik had nooit eerder gevoelens voor een vrouw, wist niet dat ik het in me had maar die zomer van 2007 veranderde er iets in me.

We waren op gezinsvakantie.
Het slechte weer dreef me met de kinderen naar de bar, het zwembad, het kinderhoekje, …
En daar was jij, Klara. 1 blik, en ik was verkocht.
Terwijl onze kinderen samen speelden raakten wij aan de praat.
Ik luisterde helemaal niet naar wat je zei, ik hoorde enkel je warme stem, keek naar je hals, keek stiekem in je bloesje, …
Mijn ogen zochten je, mijn hart maakte een sprongetje als je er was, diepe ontgoocheling als ik je niet zag. Ik was zeker dat je hetzelfde voelde, het kon bijna niet anders. Het flirten met mekaar, de toevallige aanrakingen tijdens het zwemmen. Maar hoe moest dit nu verder?

De voorlaatste dag zouden we samen iets gaan drinken, zonder mannen, zonder kinderen.
Het werd een wandeling aan het meer, hand in hand, alsof dat de normaalste zaak van de wereld was. We belanden aan het water en onder een bruggetje kuste je me. Eerst voorzichtig maar toen erg passioneel. Kippenvel toen je me heel erg teder en voorzichtig aanraakte en op verkenning ging onder mijn bloesje.
“Is dit je eerste keer met een vrouw” fluisterde je.
Ik knikte jij lachte.

-Lisa-

Vreemd gaan kan best lekker lijken
Vreemd gaan kan zo spannend zijn
‘Zal ik wel of niet bezwijken?
Ach ik doe toch niemand pijn.

Hij hoeft het immers nooit te weten
Discretie is my middlename
‘k Zal ook mijn plichten nooit vergeten.
Dus er is toch geen probleem?’

Ja zo denkt de schuinsmarcheerder
Door hormonen voortgedreven
Ze voelt zich steeds knapper en begeerder
Ja, ze voelt zich weer echt leven!

Maar pas op kind, denk goed na!
Voor je naast het potje pist
Weet je nog, je zei ooit ‘Ja’.
Heb je je toen zo vergist?

Heb je spijt van de gelofte
Die je deed als jonge bruid?
Hou je toch aan die belofte
Want vroeg of laat, het komt toch uit.

Door een onnozel sms-je
Of wat vlekken op je kleed
En dan leer je wel je lesje
Maar ‘t zal Te Laet zijn, en too late.

En dan zal er zijn geween
En tandengeknars, o wat een spijt!
Dan blijf je misschien heel alleen
En ben je alles, alles kwijt…

Ik neem een kijkje in mijn uitpuilende voorraadkast. Kwestie van de verleiding meteen in de gemene ogen te kijken. Zakken Nougatti’s, chips, koekjes allerhande en chocolade in alle vormen en kleuren lachen mij toe. Ik doe de kast dicht. En terug open.

Misschien moet ik dit allemaal eerst opeten, bedenk ik mij. Dan is de kast der temptatie leeg. Dat lijkt mij een aantrekkelijk idee. Dan kan ik van nul beginnen, zucht ik.

Misschien gaat het vleesch ook wel slinken bij verbod op suiker, overpeins ik blij. Daar ben ik niet tegen. En ik loop nog even snel naar de weegschaal ter verificatie van mijn huidige gewicht.

…

Laat ons zeggen dat indien ik op de planeet Mars zou resideren ik slechts een slanke 29 kg zou wegen.

Volgende week : Het leven zoals het is, zonder suiker. De waanzin.

Ik zag haar eerst op Linkedin
Lang geleden mijn vriendin,
Een hete stoot, ros krullend haar
Ik viel als een blok voor haar

Maar hoe gaat dat, ge zijt nog jong
En snel ik naar een ander sprong
Toch, Hete Hetty bleef voor mij
The One and Only, De Ware Zij

Dus sprak ik af, op eenzaam pad
Ver weg van de drukke stad
In hoop haar teder te kunnen kussen
Dat eeuwig vuur een beetje blussen…

Ach Vrouw, waar zijt gij, kom toch snel
Zonder jou is’t leven hel
Ik wil u hier, in de maneschijn
Onder ’t hemels baldakijn

Helaas, helaas, het treffen zo kort
In de hoop dat het nog vervolgd wordt
Hete Hetty, kies voor mij
Schaar uw leven aan mijn zij

Linked-In

Ik ben een moderne vrouw, creatief, succesvol carrière en kinderen combinerend, kansen die zich aanbieden met twee handen grijpend.
Ik ben mee met de nieuwste mediahypes en heb dus een profiel op Linked- In.
Voor professionele doeleinden, uiteraard.

Een paar dagen geleden kreeg ik opeens een uitnodiging per mail om te linken…. Niets speciaal, wie wil er tenslotte niet met mij linken.

Hier betrof het echter een oud-lief. Mijn éérste lief.

Toen ik over de eerste schok heen was (u weet wel, uw eerste lief dat blijft iets doen) heb ik hem gemaild om te vragen hoe het ermee was koetjes, kalfjes, maar al snel ging het over vroeger, hoe we mekaar leerden kennen, hoe complementair we waren, en hoe het toch ooit mis is kunnen lopen.

Twee dagen later waren de mails al veel persoonlijker en de electriciteit hing in de lucht.

En dus hebben we afgesproken.

Allemaal heel stiekem natuurlijk en uiteraard héél spannend.
Als een echte Jane Bond heb ik mijn route naar de plek van ontmoeting uitgestippeld.
Een vriendin zit mee in het complot, het perfecte alibi.
We spreken af op een kleine verlaten parking waar ’s avonds geen kat komt. Hij zal mij oppikken en dan gaan we iets drinken…
Heel lang zal het allemaal niet duren, hij moet me weer terugbrengen naar de parking en ik rij terug naar huis.

Alleen de maan en de sterren zullen getuigen van onze ontmoeting zijn.

Wordt vervolgd…

Greet.