Ik hou het blikje conserven in mijn hand en trek aan het lipje (of hoe noem je dat).
Walm.
Behoedzaam tel ik 1, 2, 3, 4, 5, 6 en gooi ze in een potje met een vorkje erin.
Ik haal er de volgende kleine worstjes uit: 1, 2, 3, 4, 5, 6.
Die gaan in een kommetje om te warmen.

En toen gebeurde het onmogelijke der onmogelijkheden.
Ik had een worstje over.

6 en 6 zo gaat het al eeuwen, enfin, al jaren, en na 6 en 6 is het blik leeg, zijn de zwannetjes op en resten enkel nog de bodem en de PMD-zak.

En daar lag het, alleen en eenzaam.
1 zwanneke.

F*ck, wat moet een mens met 1 worstje.
Aan halve worstjes doen mijn kinderen niet.

En zelf, hmm, 1 enkel worstje eten, neen, dat KAN ik toch niet!!!
Worstjes moeten altijd per 2 zijn, en frutellakes en druiven en chocolaatjes en eigenlijk ook Leo’s of Olé’s en zeker ook zeldzame yoghurtjes of puddinkjes, pindanootjes (2 handen ipv 2 noten uiteraard), wine gums,…
We houden niet van oneven.
Oneven vermijden we.
Oneven is niet even (ieder zijn afwijking, nietwaar?)

Ik kijk in het blik en het ligt er nog steeds.
Aargh, stomme fabrikant, onnozele onoplettende worstjesteller, 13 worstjes, tssss.

Soms heeft een vrouw nood aan wat tijd voor zichzelf. Dus wat doet ze? Een reis boeken naar een zonnig oord. Alleen. Reden van de trip was om een man te vergeten. Of dat beter lukt op 2000 km afstand is nog maar de vraag.

Het vliegtuig zat vol. Overvol. En naast mij zat een corpulente dame die met moeite in en uit haar stoel ging. Ik wilde mij niet voorstellen hoe ze eruit zag in badpak, godbetert in bikini. De rest van het vliegtuig was gevuld met mensen met een gemiddelde ouderdom van 45 jaar en het gemiddelde gewicht van 85. Ik geef u graag mee, beste lezer, dat ik zelf 34 ben met een gewicht van 57. De moed zonk mij in de schoenen.

Aangekomen in het hotel, het laatste hotel dat de bus bezocht, dacht ik dat ik in de gloria was verzeild geraakt. Duitsers vulden de bar met “Ich bin so froh” liederen. Ich bin ook so zat dus. Ich bin ook so kotserig hoorde ik achteraf. Maar nadat ik mijn spullen in de verouderde kamer had gekwakt, begaf ik mij met graagte naar de bar voor een glas witte wijn. Ik zette mij met de moed der wanhoop in een zetel en hoopte feitelijk dat ik onzichtbaar was. Nog geen tien minuten, TIEN zeg ik u, zat ik daar of er vleide zich een jong zwart manmens naast mij. Vijf minuten later besnuffelde hij zonder scrupules mijn hele lijf op zoek naar de geur van mijn parfum. We zijn gelanceerd.

De volgende dagen bracht ik door aan het strand, ver weg van welk mannelijk testosteron dan ook. Mijn intentie om de man in kwestie te vergeten, was ijdele hoop. Vele telefoons vol gehuil en gepraat en geovertuig vulden mijn dagen. Soms was er begrip, soms wanhoop en soms iets tussen haat en liefde.

Verder ben ik te weten gekomen dat Griekse mannen het niet zo nauw nemen met trouw. Blijkbaar zijn vriendinnetjes daar schering en inslag maar ze houden echt wel van hun vrouw. Was ik toch wel echt de verkeerde vrouw om die verhalen aan op te hangen. De zwarte man in kwestie heeft heel de week aan mijn lippen gehangen om mij in zijn bed te krijgen. Ondanks zijn 29 jaar zag hij er lijfsgewijs uit als een jongen van 12 en daar heb ik met gretigheid voor bedankt.

Eén man had kans gemaakt, de barman, en laat dat nu net de man zijn die trouw is aan zijn vrouw. “Oliva” noemde hij mij. Moraal van het verhaal is dat ik val op onbereikbare en onmogelijke mannen. Moest ik dààr nu voor naar Griekenland?

Dringend onderhoud nodig hebbende toog ik met de auto naar de garage.
Om even duidelijk te stellen: het onderhoud was voor de wagen, niet voor mezelf (hoewel ik het ook wel kan gebruiken).

Ik neem een keibelachelijk mandje mee met daarin eens stapel Libellen (van mijn schoonmoeder) waar fruit in staat en laat dochter fruitprentjes nodig hebben voor school enfin. Ook in het mandje Denumo, ons Goedele want die raakt maar niet gelezen, en een écht boek om er intelligenter uit te zien (alle beetjes helpen).

Al (gratis warme) choco drinkende laat ik uiteindelijk mijn mandje staan waar het staat en stort ik me op de aanwezige Flairs.

Maar gatver zeg.
Piemels, penissen en l*llen.
Waar hààlt een beetje kerel met gezond verstand het om met zijn klokkenspel een liedje te gaan spelen in een boekje?
Wat is het toch met dat voos naakt? Yoni’s van hier en penseeltjes van daar, tsss.

Lieve mensen, hou uw onderbroek of slip of tanga (of sliploze rok) toch aan uw billen. Wij willen geen close-up van uw euhm spleet, pr**te, poesje of wat dan ook, wij willen niet weten, laat staan zien of je links of rechts draagt, besneden, geringd en/of onthaard bent daar beneden.

Wij hebben daar géén boodschap aan, zijn aan het (gratis warme) choco drinken in een volle wachtzaal en verslikken ons waardoor de andere wachtenden kijken en plots ook ongevraagd oog in oog staan met een rechtsdragend onbesneden naakt heerschap met tatoo op de linkerschouder, een bierbuikje en (veel te) veel bloot vlees.

Een warme oproep om verdere ongemakken in wachtzalen te voorkomen.
Ja, we kunnen er met zijn allen iets aan doen!
Ban de textiellozen of kleed ze!

Ga allemaal op zoek, stop wat kan dienen in een zakje en stuur vervolgens alle “penisbedekkend textiel voor de blote-Flair-mannen” naar de redactie van de Flair, onder het bijbelse moto “ge zult de naakten kleden”, één der werken van barmhartigheid.

“Kleed-de-naakte-man-slip”
Flair
Uitbreidingsstraat 82
2600 Berchem

Bedankt voor uw hulp.

(Megamindy)
Liedje

Liefste dagboek, ik draag veel geheimen met me mee
De financiële crisis, daarvan had ik geen idee
Het appeltje voor de dorst, mijn spaarcent bij Fortis
Ach waarom vertrouwde ik een man, met de naam Maurice

Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
‘k Had mijn geld beter verbrast
Of naar het buitenland versast
Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
Aandeel, kasbon, huis en haard
Gooi het weg, ’t is niks meer waard

Dexia, beursgenoteerd, staat zeer zwaar in het rood
Ik kocht keiveel aandelen,
Schoon mijn man het mij verbood
Nu rest mij enkel nog de strop of misschien voor de trein
We storten ons massaal in zee
alsof we lemmingen zijn

Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
‘k Had mijn geld beter verbrast
Of naar het buitenland versast
Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
Aandeel, kasbon, huis en haard
Gooi het weg, ’t is niks meer waard

Liefste dagboek, komt het ooit nog goed, vraag ik mij af
of zijn we vervloekt en gedoemd tot aan de bedelstaf
De G7 staan met een actieplan paraat.
Want wat heb ik aan mijn spaarboek
als er geen geld op staat

Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
‘k Had mijn geld beter verbrast
Of naar het buitenland versast
Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
Aandeel, kasbon, huis en haard
Gooi het weg, ’t is niks meer waard

Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
‘k Had mijn geld beter verbrast
Of naar het buitenland versast
Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
Aandeel, kasbon, huis en haard
Gooi het weg, ’t is niks meer waard

Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
‘k Had mijn geld beter verbrast
Of naar het buitenland versast
Ik ben wreed gesjareld, wreed gesjareld
Ik ben helegans in de rouw
Wie springt mee
Van een
Gebouw

spring van een gebouw,
of toch aan het touw
we staan in de kou
ik betaal mij blauw
ach, wat doe ik nou

Allereerst : uw Huisvrouw heeft het overleefd. Slaakt allen een zucht van verlichting.

Om AAN Wijnegem Shopping te komen was echter een ander paar mouwen. Gelukkig had ik al enige verkeerssites geraadpleegd in de vroege namiddag en besloot derhalve om ruim op tijd te vertrekken. Want het zag er niet goed uit. De Ring richting WS was al van 2 uur geblokkeerd. Maar geen nood, van toen de ring heraangelegd werd, ken ik nog alle sluipwegen richting het Rond Punt.

2 keer ben ik moeten omkeren. En omkeren is soms geen sinecure. Maar uw Huisvrouw deinst niet terug voor een beetje gewring of een sympathiek verzoekgebaar aan een andere chauffeur om nog effe te kunnen manoeuvreren voor zijn neus.

De derde sluipweg bleek de juiste, maar al bij al heeft de onderneming heenwaarts wel 2 keer zoveel tijd gekost als de rit naar LO.

De rit die in 27 minuten werd afgelegd. Even aanschuiven van WS richting Rond Punt, snelweg op, kleine vertraging op de Ring, maar niks spectaculairs. Jammer wel, ik had u best willen vergasten op een bloedstollend verhaal, mogelijk zelfs met enige verkeersagressie al dan niet van mijnentwege. Of op zijn minst een paar ternauwernood vermeden pertes totales. Niks van dit alles echter.

Dus eigenlijk heeft De Bleke gewonnen, maar omdat het redelijk belachelijk zou zijn om ons prijzenpakket naar een redactielid te sturen, hebben wij haar gedwongen te verzaken en gaat het richting Chelone!

Van harte proficiat, denken we.

En wat mag Chelone van ons verwachten?  Allereerst de schitterend aangeklede WCrol voor op de hoedenplank! (Met dank aan Morgan ), Een knikkend hondje! Een veiligheidshesje! Een geurboompje! Daar achter verborgen staat nog een handige waterfles. En vooraan kan u chocola en snoep ontwaren, om tijdens die lange file uw suikerspiegel op peil te houden. Muntjes en kauwgom om uw tandengeknars in bedwang te houden en natte doekjes om het schuim van uw mond te kuisen.

Het komt eerstdaags uw kant op!

Mijn grootste verkeersergernis: parkeren! Nu weet ik wel dat dat een heikel thema is om als vrouw te behandelen, maar laat dat nu één van mijn talenten in het verkeer zijn. Ik laat maar even in het midden of dat komt door jarenlange ervaring of door mijn instructeur die het parkeren er goed ingedrilld heeft.

Laat mij u een paar voorbeelden schetsen, u kent ze waarschijnlijk allemaal (misschien bent u het wel zelf!).

Net als in alle andere aspecten van het verkeer, is snelheid van belang. Als het niet lukt om uw voertuig na 10 minuten correct tussen 2 andere auto’s te mikken is de plaats wellicht niet groot genoeg (of kan u in het vervolg beter het openbaar vervoer nemen). Hou dus op met proberen en laat de geërgerde chauffeur achter u (in casu mij dus) voorbij!

Ik ga niet beginnen over schots en scheef staan, ik geef er namelijk geen snars om dat u graag het risico neemt om geschampt te worden door een voorbijrijdende vrachtwagen.
Maar alstublieft, kies een plaats en beperkt u tot die plaats. Die witte lijnen zijn echt geen versiering op de parking van uw geliefkoosde supermarkt of langs de straat! Door uw wagen over 2 (of zelfs 4!) plaatsen te stallen, zorgt u ervoor dat ik na het elvendertigste zinloze rondje rond de blok op zoek naar een vrij plaatsje heel veel zin krijg om jerommekesgewijs uw auto een tikje opzij of vooruit te geven, bij het zien van de 2 halve plaatsen voor, achter of naast uw wagen!
Langs de andere kant, tegen de auto voor of achter u plakken is ook ergerlijk. Dat zorgt er namelijk voor dat die chauffeur 10.000 keer vooruit en achteruit moet manoeuvreren alvorens zich in het verkeer te begeven. En dan wil ik niet degene zijn die samen met die chauffeur op de baan is!

Nog belangrijker is het dat uw geparkeerd vehikel geen andere auto’s blokkeert. En neen, gepensioneerd zijn is hiervoor geen excuus! De wet van Murphy geldt hierbij namelijk: ELKE keer zal die geblokkeerde chauffeur eerder dan u bij zijn wagen zijn, en dan kan u met schaamrood op de wangen uw wagen verzetten na een vernederende vermelding over het omroepsysteem van de winkel.

Als laatste nog even de meest asociale parkeerders ter wereld: zij die zich ten onrechte een plaats voor iemand met een handicap opeisen. En dat hoeft zelf geen betoog.

Stel: u rijdt op het linkerbaanvak aan 130 km/u. Net op het moment dat u een vrachtwagen wilt passeren, steekt een andere personenwagen (laat ons zeggen: een rode Toyota) de vrachtwagen voorbij en voegt in voor u. Hij vervolgt zijn activiteit aan een snelheid die gelijk is aan het bouwjaar van zijn Toyota, ’97 dus. U remt. En u remt. En u blijft remmen. U fluit verder de melodie van Paradise by the dashboardlights en kijkt vrolijk naar de zwaluwen die aan hun wintertrek begonnen zijn?

Stel: U kent de verkeersregels en weet dat u aan het desbetreffende kruispunt voorrang van rechts moet verlenen. De bestuurder die van rechts komt (laat ons zeggen een witte Fiat) staat blijft stilstaan. U doet teken dat hij mag vertrekken. De andere maakt een wuivend gebaar en laat zo weten dat u eerst mag. U geeft gas. Op dat moment maakt de andere bestuurder ook aanstalten op te vertrekken. Met piepende remmen komt uw wagen tot stilstand. Bijft u kalm en beleefd?

Stel: een 79-jarige met hoed in zijn grijze Golf tuft op een rijksweg, waar 70 de toegelaten snelheid is, aan 30 km/u twijfelend verder. Inhalen is verboden de eerstvolgende 6 km. Er verschijnt een glimlach op uw gezicht want geduld is uw schoonste deugd?

Stel: Een houder van nektapijt “plakt in uw gat”, in uw achteruitkijkspiegel ziet uw zijn manen wapperen, zijn pols losjes op het stuur, zijn rechterarm gestrekt op de schouders van zijn passagier Melissa. Hij komt gevaarlijk dicht tegen uw bumper rijden. Zo dicht dat u zijn oorbel kan zien blinken in uw achteruitkijkspiegel. U denkt: “Ach, zo mooi die prille liefde. Zo vertederend die poging om indruk te maken op het nieuwe vriendinnetje.” En u maakt vriendelijk plaatst voor deze jongeling?

Ik, ik ben altijd een heer in het verkeer.

Ik vloek, ik steek mijn middenvinger op, ik claxonneer, ik duw op mijn rem, ik draai mijn raam open en roep “EIKEL”. Het liefst van al zou ik ook eens naar mijn ballen grijpen…. Zoals een echte heer.

Johnny’s. Ze bestonden vroeger, ze bestaan nu en ze zullen altijd als zelfgekroonde koningen van het verkeer over het wegdek blijven heersen. Misschien heeft u geen idee over welk fenomeen ik het heb, maar wanneer ik u wegwijs maak in de kunst van het Johnny-spotten, zal een aha-erlebnis niet lang uitblijven.

Waar heeft u de grootste kans om een Johnny te treffen? Wanneer de Johnny en zijn kar zich niet voortbewegen, vormen parkings aan discotheken en frituren, bushaltes en openbare pleinen – kortom, locaties waar de Johnny met zijn trots gezien én vooral gehoord kan worden – hun natuurlijke habitat. De doorsnee Johhnywagen beschikt immers over een geluidsinstallatie die zoveel decibels kan produceren, dat u na een ontmoeting met de Johnny gedurende drie weken geconstipeerd door het leven gaat, daar uw stoelgang zich ernstig bedreigd voelt en zich derhalve niet durft te vertonen. Vooral de hoeveelheid lage tonen lijkt van belang, want de Johnny neemt slechts genoegen met een beat die uw snor doet krullen, ook al heeft u die niet eens.
Eenmaal in beweging echter, frequenteert de Johnnymobiel vooral de linkerrijstrook. Ook de middenberm en een occasionele boom is een zichzelf respecterende Johnny niet vreemd.

Hoe herkent u nu de wagen van de Johnny? Er zijn een aantal criteria waaraan een Johnnymobiel moet voldoen. Zo zijn dobbelstenen aan de achteruitkijkspiegel een must, evenals een sjaal op de hoedenplank die de voorkeur voor een bepaald voetbalelftal moet duidelijk maken.
Dan de spoiler. Heel belangrijk. Bij de spoiler geldt dat hoe groter die is, hoe hoger aanzien de eigenaar geniet in het wereldje van de Johnny.
De kleur is op zich niet van belang, zolang u – mocht u zinnens zijn de paden van de Johnny te bewandelen – maar uiting geeft aan uw agressie door een vuurspuwende draak op uw achterruit te kleven of uw portieren te versieren met keistoere vlammen. Vuur insinueert immers dat u heel snel kan rijden. Vroem vroem! Echt waar.
Verlaging dan. Ziet u, wanneer u bij het naderen van een verkeersdrempel verplicht worden om vol in de ankers te gaan, omdat de automobilist voor u in de angst leeft de onderkant van zijn wagen tot schroot te herleiden, heeft u veel kans dat de wagen welker kont u bijna inkortte, toebehoort aan een Johnny. Menig beginnend Johnny durft zo’n hindernis nog wel eens te nemen zonder af te remmen, maar de meesten leren dat wel af na een bezoekje aan Carglass en de tandarts.
Uitlaten! Onontbeerbaar! Minstens vier stuks, wil u zichzelf niet belachelijk maken, en bij voorkeur met een diameter die gebrek aan diameter elders dient te compenseren.

Ook uit de houding van het sujet uwer onderzoek kan u opmaken of u een Johnny getroffen heeft. Staat u aan het rode licht te wachten, en kijkt u verveeld naast zich, waarbij uw blik die van een kauwgom kauwende koe met een petje kruist, mag u ‘Bingo!’ roepen. Johnny’s worden namelijk in een pet geboren, moet u weten en volgen een strikt dieet van kauwgom en Red Bull.
Of wanneer uw oog automatisch naar het kenteken van uw voorligger glijdt om u ervan te vergewissen dat u niet met een inwoner uit het Verenigd Koninkrijk te maken heeft, omdat de bestuurder zich schijnbaar op de passagierszetel bevindt, is de kans groot dat u zich achter een Johnny bevindt. Het is sociologische wetenschappers tot op heden nog steeds onduidelijk waarom de Johnny zo ver naar rechts gaat leunen tijdens het karren. Volgens mij is het zelfs zo dat de Johnny gewoon uit zijn wagen valt als het ruitje aan de passagierskant geopend wordt.

Wellicht is het u niet meteen opgevallen, maar als u heel goed tussen de lijntjes leest, zal u misschien merken dat ik het persoonlijk niet zo op dat soort automobilisten heb. Maar dat heeft een reden: aan de eigenaar van een gele Seat Ibiza die nu al vier dagen lang elke ochtend aan mijn bumper kleeft: uw dobbelstenen zijn belachelijk, vent!

Beste bestuurder van de lichtblauwe auto voor mij,
hiermee neem ik even de tijd om een de djoef van de week te geven en u ook enkele basisregels in het verkeer uit te leggen.
Eerst zullen we beginnen met getalkennis, u weet wel, die ronde borden met een rode rand waar dan bijvoorbeeld een ‘50′ (lees vijftig) staat of een ‘70′ (lees zeventig). Officieel betekent dit dat u maximum zo snel mag rijden, maar eigenlijk betekent dit ‘in normale omstandigheden dient u ook zo snel te rijden als dat cijfertje aanduidt’. Met normale omstandigheden wordt droog weer bedoeld zoals het 6 oktober tegen 11:30 ook was.
Om dat te bereiken kijkt u even naar uw dashbord en uw instrumentenpaneel. Daar zult u een halve cirkel vinden met ook allemaal cijfers. Als het pijltje bij het cijfer staat, dat u ook op de weg ziet staan op die borden, dan bent u heel goed bezig.
Als u 70 mag rijden, zouden wij bestuurders van andere auto’s ook heel graag hebben dat u 70 rijdt en niet bijna 50 zoals nu het geval was.
Hoogachtend in de hoop u iets bijgeleerd te hebben

Zinzia
(die lichtblauwe auto achter u)