Mijn vriendin en ik hebben regelmatig een lesbisch moment. Wij gaan bijna elke week uit eten en als we dan noodgewongen buiten moeten gaan roken doen we dat heel innig. In omhelzing.

In de zomer is dat iets leuker dan des winters want dan kunnen we gezellig op een rotanzeteltje verstrengeld een marlboro verorberen. In tegenstelling tot bij -5 wanneer het een vluggertje is, rechtstaand met de armen om elkanders lijf, vief nicotine inhalerend om geen bevriezing te riskeren.

Zo innig verstrengeld dat we telkens aan bedienende obers moeten uitleggen dat we gewoon ons wekelijks moment hebben en dat haar man echt geen versiering is maar een Rechtmatige Echtgenoot.

Die man van haar vindt dat niet erg. Dat wij wekelijks zeer innig zijn. Integendeel. Alhoewel hij weet dat we er mee lachen met dat lesbisch moment van ons -een zeer welgemeende pose maar toch steeds platonisch – zegt hij altijd: als ge dat ooit doet, wil ik er bij zijn.

En dat, beste mensen, is de ultieme natte droom van elke man. En wij kunnen het weten want wij hebben het geënqueteerd. Elke man wil getuige zijn van Een Lesbische Actie. En dan ook nog deelnemen ergens. Het is maar dat u het weet. Als u nog es een cadeautje moet verzinnen voor een verjaardag of zo.

Als u het niet gelooft, doet u ook maar eens een poll onder uw mannelijke kennissenkring. Geen enkele die geen vunzig stralende blik gaat krijgen bij het gedacht alleen al.

Wij houden het platonisch maar dat wil niet zeggen dat u niet tot actie mag overgaan! Met de zegen van Jutblogt!

Nvdr: We wilden er zelfs een wedstrijd aan koppelen, maar niemand van de medewerkers voelde zich geroepen om IRL natte dromen waar te maken. Sorry.

Bij gebrek aan Nederlandse literatuur hier in La Suisse, lees ik meer en meer in het Engels. Dat bevalt mij echt, ik heb altijd de indruk dat er zoveel meer gezegd kan worden in het Engels, in heel veel schakeringen en nuanceringen. Ik heb vaak het gevoel dat de Nederlandse vertaling niet helemaal kan weergeven wat er juist bedoeld wordt.

Tot de laatste weken. Ik las 2 boekenreeksen in één ruk uit wegens spannend en meeslepend en zo (ik zal jullie de titels niet besparen, de trilogie The Magician’s Guild van Trudi Canavan en de gehypte Twilight reeks van Stephenie Meyer). Dat zijn dus 7 boeken in totaal waar ik me doodgeërgerd heb aan het constant gebruik van het werkwoord “to murmur”.

Echt waar, er wordt op elke bladzijde minstens 1 keer ge-murmered, zot word ik ervan. Tegen het eind van het 2de boek hoorde ik constant geroezemoes en gemompel in mijn boek. Geruis, gesuis en gefezel. Is er nu echt geen ander woord dat hiervoor gebruikt kan worden?

En nee, niet “to mutter” of “to mumble” of “to whisper” of “to breathe”, want ook zij wekken gezoem op in mijn hoofd. En trouwens, waarom moet er eigenlijk zo veel gemompeld en in de oren gefluisterd worden? De magiërs uit de eerste reeks kunnen zich afschermen zodat niemand hun gesprekken kan afluisteren, en de vampieren in de 2de reeks horen zodanig goed dat het compleet geen zin heeft om te fluisteren.

Gelukkig brengt ons bezoek regelmatig eens een Nederlands boek mee, thrillers bijvoorbeeld, waar er ofwel in geroepen wordt als de slechterik zijn slachtoffer achtervolgd of in gezwegen wordt als de slechterik zijn slachtoffer ingehaald heeft! Nikske gemurmel! Hèhè ….

haar schoonfamilie lacht nog steeds
als ze het verhaal opdissen
van de geboorte van haar man
die zij nu zo moet missen

tja in een stal ter wereld komen
het is niet iedereen gegeven
gelukkig voor het jonge gezin
zijn ze er niet lang gebleven

de kleine werd groot en ging toen snel
de wereld wat verkennen
hij werd geprezen als een ster
hij kon er nooit aan wennen

hoe zat het nu eigenlijk met al die vis
en met dat brood dat maar bleef komen
en dat water dat veranderde in wijn
waren het geen drugs waarover hij kleurstof liet stromen

ze had hem nog zoveel willen vragen
ach het verdriet is groot
haar geliefde baardeman
werd gefolterd, gekruisigd, gedood

ze denkt terug aan zijn vrienden
waarmee hij nog pas een avond ging stappen
aan een grote tafel eten en drinken
en flauwe moppen tappen

er waren nog wat problemen
met 1 van hen geweest
de Judas heeft me verraden zei hij me
vlak na het gefeest

en nu, zit ze triestig aan de grot
een grote steen moet zorgen
dat niemand erin- of uitgeraakt
waarover maken ze zich zorgen

denken ze nu echt dat hij recht zal staan
als het ware zal verrijzen
welja dat zou het echt wel zijn
dan valt hij zeker in de prijzen

wetenschappers zouden komen
in hele lange rijen
de pers met satellietwagens en microfoons
zouden zwermen door onze contreien

maar ach, plots weer springlevend zijn
kan enkel op het witte doek
of in feuilletons zoals Dallas enzo
of in een spannend boek

dus zit ze daar en wacht ze maar
daarbuiten bij de grot
veegt met haar hoofddoek haar tranen weg
en ook een beetje snot