Ingevolge een bizarre ontmoeting met een ontploffend luciferboekje heb ik nu een open blaar op mijn vinger. Aangezien ik een vieze, etterende substantie ontwaarde, leek het mij geen slecht idee om te gaan ontsmetten, want voor men het weet gaat men door het leven als een lid van de The Simpsons (die slechts 4 vingers hebben, voor de cultuurbarbaren onder ons).

Het enige wat ik in huis had aan ontsmetting was een spray van Hansamed. Die heb ik ooit gekocht om mee te nemen, samen met pleisters , om eventuele valincidenten van mijn dochter vakkundig te kunnen behandelen maar het spreekt voor zich dat ik er nooit aan gedacht heb om het in mijn tas te steken.

Goed : ik richt de spray op mijn Vreselijke Verwonding en spuit. En u voelt hem al komen. Het deed dus pijn. En niet zomaar pijn, nee het deed PIJN. Tenenkrommende, broekplassende, ik-wil-het-uitgillen pijn.

Gelukkig dat ik er nooit mee op mijn dochter gespoten heb en ik hoop voor uw nageslacht dat u dat ook nog nooit gedaan hebt. En er dan misschien nog bijgezegd van : ‘Doe niet zo flauw, jongen’. Ik hoor het u al zeggen.