Ik pleit voor meer geduld in het verkeer. Geduld voor die kersverse chauffeur die nog wat onzeker is en dus liever wat langer wacht tot hij heel zeker is dat het veilig is om over te steken. Geduld voor die bejaarde heer bij wie het allemaal wat trager gaat. Geduld voor die dame die even moet kijken of ze links of rechts moet afslaan want ze rijdt voor het eerst dit traject.

Gewoon wat meer geduld.

Maar neen, eens achter het stuur gezeten, veranderen anders heel normale mannen en vrouwen in wezens van pure testosteron. Met een verbeten blik zitten ze achter het stuur, ze pakken hun voorrang waar ze maar kunnen en pakken die dan gelijk ook af van de chauffeur die het aandurft om even te vertragen en uit te kijken. Ze claxonneren als de chauffeur voor hen niet snel genoeg verder rijdt. Ze denken dat “maximumsnelheid” hetzelfde is als “verplichte” snelheid. Ze vinden van zichzelf dat ze vlot en assertief rijden en vinden zichzelf dus goede chauffeurs.

De weg is er voor iedereen. Dus ook voor diegenen die wat onzekerder zijn in het verkeer.