Ik vind u wel tof, eigenlijk. Ik lees over mensen dat ze ziek zijn, of op reis gaan, jarig zijn, kinderen hebben, cd’s uitbrengen, naar voorstellingen gaan,…

Tof tof.

Maar de laatste tijd wordt u opdringerig.
U zegt dat ik al lang niet meer met vriendin A heb gesproken. Gisteren nog, wijsneus, in levende lijve, of verstaat u IRL beter? Zij kwam haar kinderen ophalen, jaaaaa, ze heeft kinderen, dat wist u ook nog niet he? Ze zet niet alles bij u in de etalage.
En dat ex-studiegenoot S maar 14 vrienden heeft ‘Help haar vrienden zoeken’ roept u. Pardon? Dat meisje is groot genoeg, die kan dat zelf wel, mocht ze daar de behoefte toe voelen.
En ineens staat er naast kennis K ‘Stuur haar een bericht’. Waarom? Wat moet ik zeggen ‘Hallo, K, lang geleden, Facebook zei dat ik u een bericht moest sturen. Bij deze. Groetjes nog. Joke’

Beste Facebook, u mag mij herinneren dat er iemand jarig is, of dat ik uitgenodigd ben op een feestje ofzo, maar voor de rest, moeiduni.

En ga ook eens op café, in plaats van berichtjes en magische spiegels te sturen.