Wie Zwitserland zegt, denkt chocolade, bergen, koeien en sneeuw natuurlijk. Ik keek er al echt naar uit. De beelden in de krant uit België zagen er geweldig uit, toch voor de sleeënde kinderen, iets minder voor de sleeënde auto’s. Met de slee naar school, de winkel, de bakker, …. Ik zag het al helemaal zitten en vol verwachting kochten we een extra slee, zo een echte houten waar de kinderen allebei op konden.
En dan kwam de sneeuw eraan ! En daarenboven was het weekend, dus was ik helemaal klaar om de weekendse boodschappen met de slee te doen, naar de post, naar de bakker, … . Maar dat was buiten de Zwitsers gerekend. Als het ’s nachts stopt met sneeuwen, wordt er geruimd en gestrooid. Geen nood dacht ik, er is nog steeds het voetpad. Maar neen, ook het voetpad wordt hier helemaal vrijgemaakt, zelfs in onze doodlopende straat. Morrend ging ik dan maar te voet brood halen, zonder slee.
Maar, zondag rustdag blijkbaar, want de sneeuw wordt niet geruimd ! De slee werd bovengehaald en ik pakte mijn boodschappentas. Om dan te bedenken dat de post dicht is op zondag en dat ik gisteren al brood gaan halen was. Zucht.
Maar als ik op maandagmorgen zonder ongelukken naar de bushalte kan stappen, ben ik toch wel blij met de Zwitsers en hun precisie.